Wir verwenden Cookies, um bestimmte Funktionen unserer Website zu ermöglichen und Zugriffe auf unsere Website zu analysieren. Wenn Sie auf unserer Website weitersurfen, stimmen Sie der Nutzung von Cookies zu. Mehr Informationen hierzu finden Sie in unserer Datenschutzerklärung.

Ok

 

22.12.2011

Zwarte lentebodes

Het kweken van zwarte tulpen werd lange tijd als onmogelijk beschouwd, maar inmiddels kunnen liefhebbers van bloemen kiezen uit verschillende bijna zwarte soorten

Tulpen zijn iets bijzonders. Weliswaar zou niemand op het idee komen de tulp "de koningin onder de bloemen " te noemen, omdat deze titel is gereserveerd voor rozen en orchideeën, maar het is een feit dat tulpen sinds ze ongeveer 450 jaar geleden in Nederland werden geïntroduceerd, de fantasie van zowel kunstenaars als zakenmensen bevleugelen. Een bijzonder object van begeerte waren lange tijd de moeilijk te kweken zwarte kleurvarianten.

Ook tulpen die zwart worden genoemd, zijn dat niet echt. Ze hebben meestal een donkere purpertint die naar zwart zweemt. Foto: glitzerfee, Photocase.com
Foto: glitzerfee, Photocase.com

Over de introductie van de tulp in Midden-Europa doen er vele legenden de ronde. Volgens een daarvan vond een Nederlandse lakenkoopman in de zestiende eeuw tussen de balen stof die hij had ingevoerd uit Turkije, een aantal tulpenbollen die daar per ongeluk waren terechtgekomen. In de hoop op een culinaire ontdekking liet hij een paar van die bloembollen bakken, maar hij vond ze zo walgelijk smaken, dat hij alle resterende bollen op de mesthoop gooide. Daar zouden de bloeiende tulpen vervolgens door een botanicus zijn ontdekt.

De beurscrash die in Nederland in de zeventiende eeuw ontstond door het speculeren met tulpenbollen, behoort in ieder geval niet tot het rijk der legenden. Omdat de vraag naar de kort daarvoor in Nederland geïntroduceerde tulpen veel groter was dan het aanbod, schoten de prijzen voor de bloembollen binnen de kortste keren omhoog. Eén enkele bol van de destijds populairste soort "Semper Augustus", een rood-witte variëteit die tegenwoordig niet meer bestaat, werd op een bepaald moment verhandeld voor meer dan 10.000 gulden. Op de razendsnelle opkomst volgde echter een al even abrupte ondergang. Toen de handelaars plotseling weigerden de dure tulpen te kopen, bleven vele speculanten met hun bloembollen zitten en stortte de markt in.

Maar tulpen bleven de fantasie bevleugelen. De beroemde schrijver Alexandre Dumas bijvoorbeeld, die onder andere "Le Comte de Monte-Cristo" ("De Graaf van Monte-Cristo") schreef, wijdde een complete roman aan een tulp. In zijn in 1850 gepubliceerde boek "La Tulipe Noir" ("De Zwarte Tulp") beschrijft hij de strijd die ontbrandt rondom het kweken van een zwarte tulp. Net als de blauwe roos was de zwarte tulp lange tijd een symbool van het onbereikbare.

In 1895 maakte de Nederlandse tulpenkweker Jan Jacob Grullemans bekend dat hem het schijnbaar onmogelijke was gelukt en dat hij een zwarte tulp had gekweekt. Vol trots noemde hij de nieuwe soort "Queen of Night" – koningin van de nacht. Bij het juiste licht lijkt de "Queen of Night" inderdaad zwart, maar bij nadere beschouwing blijken de bloemblaadjes donkerpurper te zijn.

Sindsdien zijn er nog heel wat andere tulpensoorten gekweekt die er min of meer zwart uitzien. De vurige wens om een tulp te produceren die echt diepzwart is, beweegt de kwekers echter nog steeds. In 1986 beweerden Nederlandse bloemenexperts dat zij hierin eindelijk waren geslaagd. Ze hadden hiervoor de beide soorten "Queen of Night" en "Wienerwald" met elkaar gekruist. Maar deze mysterieuze nieuwe soort is tot op heden nog niet aan het publiek gepresenteerd. (zen)