Wir verwenden Cookies, um bestimmte Funktionen unserer Website zu ermöglichen und Zugriffe auf unsere Website zu analysieren. Wenn Sie auf unserer Website weitersurfen, stimmen Sie der Nutzung von Cookies zu. Mehr Informationen hierzu finden Sie in unserer Datenschutzerklärung.

Ok

 

08.12.2011

De cult rondom zwart

Ook al komen de aanhangers van de „zwarte scene“ uiterlijk soms nogal angstwekkend over, toch hoeft niemand bang te zijn voor deze donkere figuren

Zwart haar, zwarte make-up en zwarte kleding: de aanhangers van de zwarte scene geven uiterlijk al blijk zich te distantiëren van de maatschappij. Foto: porcelain.elegance, Photocase.com

Zwart is in de heterogene subcultuur waarvan hier sprake is en waarvan de aanhangers gothics worden genoemd, niet alleen een kleur, maar ook een levensmotto. Wat alle aanhangers gemeen hebben, is hun voorliefde voor bepaalde soorten muziek en kunst en in het bijzonder de voorkeur voor een bepaalde kleur: zwart.

Zwart is in veel culturen de kleur van de dood en van rouw. Ook zwarte handel, zwartrijden en de zwartepiet getuigen zelden van iets goeds. Toch oefent deze kleur klaarblijkelijk op veel mensen een bepaalde aantrekkingskracht uit, want uit de modebranche is zwart niet weg te denken en ook designers uit andere branches passen de kleur graag toe. De zwarte scene heeft echter een speciale relatie met zwart opgebouwd, die bij de aanhangers van deze subcultuur ook in het uiterlijk al tot uitdrukking komt: zwart domineert in de kleding en de make-up, die overigens ook vaak door mannen wordt gedragen. De lange leren jassen en de zwart omrande ogen komen daarbij op het eerste gezicht wat angstwekkend over, maar op bijeenkomsten geven de leden van de zwarte scene telkens weer blijk van hun vredelievendheid.

Dat ze iets hebben met de donkerste van alle kleuren, houdt overigens niet op bij de kleding. Ook op het gebied van muziek en kunst hebben de gothics  een voorliefde voor morbide thema's, waarbij het bezig zijn met de dood vaak centraal staat. Vooral ouders maken zich vaak zorgen, wanneer hun eigen kind plotseling helemaal in het zwart gekleed gaat.  

In veel gevallen is deze zorg echter ongegrond, want de zwarte kleding betekent niet automatisch dat het kind gewelddadige fantasieën heeft of rondloopt met zelfmoordgedachten. Het is eerder zo dat de meeste jeugdige aanhangers van de zwarte scene daarmee proberen een zekere individualiteit en een demonstratieve distantiëring van de maatschappij tot uitdrukking te brengen. De gelijkenis met de eveneens meestal in het zwart geklede existentialisten berust daarbij zeker niet op toeval.
 
Tegelijkertijd stralen de fans van de zwarte scene op vele muziekfestivals echter ook een grote levensvreugde uit – een meerduidigheid die voor de kleur eveneens kenmerkend is: zwart is tenslotte niet alleen de kleur van de rouw, maar staat ook voor serieusheid en elegantie. En van de aanblik van een mooie vrouw in een zwart jurkje worden de meeste mannen ook niet treurig. (zen)